19sep

Comments closed
19SEP
by Nathalie Verpaalen Comments closed

18 september 2017:

 

Borgersbrief inzake Faig B: levenslang in strijd met EVRM:

 

De Hoge Raad der Nederlanden doet op 19 december 2017 uitspraak in de zaak contra Faig B. (bijgestaan door mr. Boksem, advocaat te Leeuwarden). De Hoge Raad zal daarbij een oordeel vellen over de vraag of het opleggen van een levenslange gevangenisstraf in strijd is met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

 

Volgens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens dient elke veroordeelde rechtens (de jure) en feitelijk (de facto) enig perspectief heeft op terugkeer in de maatschappij. Daarbij moet op dat perspectief al bestaan het moment van aanvang van de straf. Eerder oordeelde de Hoge Raad in 2016 dat dit perspectief er toen nog niet was, als gevolg waarvan de tenuitvoerlegging van de levenslange gevangenisstraf op dat moment nog niet aan de eisen voldeed.

 

Na aanhouding van de cassatieprocedure in 2016, voor de duur van één jaar, kwam de procureur-generaal twee weken geleden met een (her)nieuw(d) standpunt, aangaande de (tenuitvoerlegging van) de levenslange gevangenisstraf. De procureur-generaal kwam terug op zijn eerdere standpunt, en meent nu dat het door (voormalig) staatssecretaris Dijkhoff ingestelde Adviescollege voldoende is om te voldoen aan de eisen van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Daarmee meent de procureur-generaal dat de toets van het Adviescollege na ommekomst van 25 jaren van de straf, en advisering van de bewindspersoon, afdoende is.

 

De raadsman van Faig B., mr. Boksem,  heeft daarop gebruik gemaakt van zijn mogelijkheid om te reageren op het standpunt van de procureur-generaal, middels een zogeheten Borgersbrief. Volgens Boksem is de tenuitvoerlegging van de levenslange gevangenisstraf bij de huidige stand van de wetgeving alsnog in strijd met artikel 3 van het EVRM.

 

De (voormalig) staatssecretaris heeft namelijk weliswaar een Adviescollege ingesteld om na ommekomst van 25 jaren van de (levenslange) gevangenisstraf te toetsen, maar daarbij heeft de staatssecretaris in het geheel de intentie niet om af te wijken van het credo: levenslang is een leven lang. De voorstellen van Dijkhoff hebben enkel de bedoeling om middels een cosmetische aanpassing te (lijken te) voldoen aan de eisen van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Anders gezegd: Dijkhoff serveert oude wijn in nieuwe kruiken.

 

Feit is namelijk nog steeds dat de kans dat een levenslanggestrafte daadwerkelijk een reëel perspectief op invrijheidstelling wordt geboden, gelet op de uitlatingen van Dijkhoff daarover, zeer klein. Daarbij komt nog eens dat de levenslange gevangenisstraf middels de voorgestelde regeling alsnog onderworpen blijft aan een oordeel van een bewindspersoon. Daarmee is en blijft de levenslange gevangenisstraf gevoelig voor politie kleur en voorkeur, en in politieke sferen makkelijk inzetbaar als wisselgeld voor de hypotheekrente-aftrek.

 

Op 19 december aanstaande zal de Hoge Raad uitspraak doen, althans naar verwachting.

 

Klik hier voor de Borgersbrief.

 

Comments are closed.