01apr

Comments closed
01APR
by Nathalie Verpaalen Comments closed

1 april 2016:

 

Ontwikkelingen levenslange gevangenisstraf:

 

Vandaag is bekend geworden dat de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, de heer Dijkhoff, een wetsvoorstel voorbereidt in het kader van de levenslange gevangenisstraf. Daarmee zou perspectief op terugkeer in de maatschappij worden geboden, aan levenslanggestraften. Zo berichten onder andere Trouw en de NOS.

 

De VVD zou zich, zo melden nieuwsberichten, aansluiten bij een voorstel van de PvdA, om in geval van een levenslange gevangenisstraf, na 25 jaar te toetsen of de veroordeelde klaar is voor terugkeer in de maatschappij. Een absolute doorbraak, volgens ons kantoor.

 

Met het voorgaande ontstaat in onze visie, eindelijk beweging op het politieke speelveld ten aanzien van de levenslange gevangenisstraf. Een gevangenisstraf, die in de huidige praktijk, direct in strijd is met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

 

Feit is namelijk, dat een levenslange gevangenisstraf in Nederland vandaag de dag, ook echt een leven lang zal voortduren. De veroordeelde sterft daarmee in detentie, zonder enig perspectief op vrijlating. Dit is volledig in strijd met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, en vaste jurisprudentie van het Europees Hof te Straatsburg.

 

Volgens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de (bestendige) jurisprudentie van het Europees Hof, dient een tot een levenslange gevangenisstraf veroordeelde namelijk ‘any prospect of release’ te hebben. Er dient dus sprake te zijn op enig perspectief op terugkeer in de maatschappij, waarbij het Europees Hof ook heeft bepaald dat dit perspectief de jure (wettelijk) en de facto (feitelijk) dient te zijn.

 

In de Nederlandse praktijk bestaat nu, anno 2016, wel een de jure perspectief op terugkeer in de maatschappij, middels de Gratiewet. Van een de facto perspectief op terugkeer in de maatschappij is echter geen sprake, omdat sinds 1986 geen gratie meer is verleend aan een tot levenslang veroordeelde. Wettelijk bestaat gratie dus wel, maar feitelijk komt hier niets van terecht.

 

Tot slot wordt gesproken over de mogelijkheid om, naast een toets bij een levenslange gevangenisstraf, ook de maximale gevangenisstraf bij moord (nu 30 jaren), te verhogen tot 40 jaren. Als kantoor zien wij hier niets in. De huidige praktijk blijkt geen behoefte te hebben aan een verhoging van de maximale tijdelijke gevangenisstraf, en een verhoging brengt in onze optiek enkel het ‘gevaar’ met zich mee, dat een de verhoging een opstuwing vormt voor de tijdelijke gevangenisstraffen.

 

Kort en goed is nu dus sprake van een doorbraak, in een politiek bijzonder gevoelig onderwerp.

 

Wij houden u op de hoogte.

 

 

 

 

Comments are closed.